butwieć


butwieć
butwieć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk IIIa, butwiećeję, butwiećeje, butwiećwiał, butwiećwieli {{/stl_8}}– zbutwieć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'gnić, psuć się, rozpadać się pod wpływem bakterii, grzybów (o substancjach organicznych); murszeć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Butwiejące niewietrzone, stare ubrania. Powalone przez wichurę drzewa zbutwiały po kilku latach. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • butwieć — ndk III, butwiećwieje, butwiećwiał «o substancjach organicznych: rozkładać się w obecności tlenu pod wpływem bakterii i grzybów; murszeć, gnić, psuć się» Zboże butwieje. Butwiejące pnie, rośliny …   Słownik języka polskiego

  • butwienie — n I rzecz. od butwieć …   Słownik języka polskiego

  • gnić — ndk Xa, gniję, gnijesz, gnij, gnił «ulegać procesowi rozkładu chemicznego pod wpływem działania bakterii; psuć się, butwieć, próchnieć» Kartofle, owoce, warzywa gniją. Gnijące liście. ◊ Gnijąca rana «rana nie gojąca się, ropiejąca» ◊ pot. Gnić w… …   Słownik języka polskiego

  • przeć — I ndk XI, prę, przesz, przyj, parł, party 1. «wywierać nacisk, ucisk na coś; napierać na coś, cisnąć, pchać, tłoczyć; posuwać się gwałtownie, siłą naprzód, wznosić się forsownie w górę» Tłum parł naprzód. Parł ostrogami konia. Ciecz zawarta w… …   Słownik języka polskiego

  • butvėti — ×butvėti, bùtvi, ėjo (l. butwieć) intr. pūti, koryti, senėti, tuštėti …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • psuć się – popsuć się, zepsuć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stawać się bezużytecznym, przestawać pełnić swą funkcję; niszczyć się, uszkadzać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Urządzenia tej firmy często się psują. Radio się zepsuło. W czasie… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zbutwieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}butwieć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień